ละครสั้นแนวตั้ง

《四十二把钥匙》SECOND SPRING

苏若执掌裴家中馈七年，账上一文不差，库里一粒不少，却只落得一句「七年无所出」。 裴家当着全族迎乔氏入门的那日，她把四十二把钥匙放回祠堂案上，当着列祖列宗求了一纸和离。 三日后，她再嫁陆铮。这位巡河御史前两任未婚妻都死在婚前，京中都说他克妻。他要一个看得懂账的妻子，她要一个站得住脚的地方，于是定下一年之约。 可她记得裴家账上每一笔河工银，也记得自己喝了七年的方子。当河堤的空心石、失踪的九万一千两，和那八十四张盖着老夫人印的药方对上时，两座宅门同时开始塌。 ซูรั่วดูแลจวนโหวเผยมาเจ็ดปี บัญชีไม่ขาดสักอีแปะ คลังไม่หายสักเม็ด แต่ได้กลับมาเพียงคำว่า "เจ็ดปีไร้บุตร" วันที่ตระกูลเผยประกาศรับเฉียวเข้าบ้านต่อหน้าผู้อาวุโสทั้งตระกูล เธอวางกุญแจสี่สิบสองดอกคืนบนแท่นบูชา แล้วขอหนังสือหย่าต่อหน้าบรรพชน สามวันต่อมาเธอแต่งใหม่กับลู่เจิง ข้าหลวงตรวจเขื่อนที่คู่หมั้นสองคนก่อนตายก่อนถึงวันแต่งทั้งคู่ จนทั้งเมืองลือว่าเขาต้องคำสาป เขาต้องการภรรยาที่อ่านบัญชีเป็น เธอต้องการที่ยืน จึงตกลงเป็นสัญญาหนึ่งปี แต่เธอจำเงินค่าหินเขื่อนในบัญชีจวนเก่าได้ทุกรายการ และจำยาที่ตัวเองกินมาเจ็ดปีได้ทุกตัว เมื่อหินกลวงบนเขื่อน เงินเก้าหมื่นหนึ่งพันตำลึงที่หายไป และใบสั่งยาแปดสิบสี่ใบที่ประทับตราแม่ผัว มาบรรจบกัน จวนทั้งสองหลังก็เริ่มพังพร้อมกัน